Tá vit umrøða mongu fyrimunirnar við klorella, kunnu vit ikki lata vera við at nevna íkastið til vakstrarfaktorar. Hesir vakstrarfaktorar, eitt nú vitaminir, aminosýrur, purin og pyrimidin, eru neyðugir fyri vøkstur og heilsu. Men mannakroppurin kann ikki syntetisera hesar lyklapartar av sær sjálvum og skal fáast við mati ella øðrum amboðum. Chlorella er ein føðikelda, sum er rík av slíkum vakstrarfaktorum. Harumframt er klorella merkisverd fyri sítt høga innihald av EPA. Hetta sermerkta feittið hevur ein lívsneyðugan leiklut í mannakroppinum og er avgerandi fyri at varðveita heilsuna hjá menniskjum.
Onkur lýsir enntá hetta slagið av heilsugóðum mati sum eitt "panacea". Men frá einum tilfarssjónarhorni, meðan klorella er rík av vakstrarfaktorum og gagnligum komponentum sum EPA, fevnir menningin av sjúku ofta um fleiri faktorar, og nøgdin, sum krevst til viðgerðina, er ymisk frá persóni til persón. Tí kann ikki lítast á at eta klorella einsamøll til at viðgera sjúku. So, hvørjir fyrimunir eru við chlorella, sum vit alment skilja?
Chlorella er ein matur, sum kann betra um sýru-basajavnvágina í kroppinum. Tá vit umrøða súrleika og alkalitet í mati, leggja vit vanliga dent á fosfor-til-kalsium (P/Ca) lutfallið. Eitt lutfall omanfyri 1,0 verður mett at vera súrt, meðan eitt lutfall undir 1,0 er alkaliskt. Meðan hesi lutfall fyri tjøru, nori og kombu eru ávikavist umleið 0,54, 0,34 og 0,29, er lutfallið hjá chlorella einans 0,14, sum vísir týðandi alkalinitetin. Mannakroppurin er samansettur av 99,7% lívrunnum evnum og 0,3% ólívrunnum evnum. Hesi 0,3% av óorganiskum evnum, serliga mineralum sum kalsium, fosfor og magnesium, hava ein avgerandi leiklut í at regulera pH-virðið í kroppinum. Chlorella, sum er rík av hesum mineralum, kann í roynd og veru stuðla kroppinum at skifta til eina alkaliska konstitutión og aktivera ensymavirksemi.
